[ad_1]
Πνευμονικό οίδημα είναι μια κατάσταση που προκαλείται από την περίσσεια υγρού στους πνεύμονες. Αυτό το υγρό συλλέγεται στους πολυάριθμους θύλακες αέρα στους πνεύμονες, καθιστώντας δύσκολη την αναπνοή.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, το πνευμονικό οίδημα μπορεί να προκαλέσει καρδιακά προβλήματα. Αλλά υγρό στον πνεύμονα μπορεί να συσσωρευθεί και για άλλους λόγους, συμπεριλαμβανομένης της πνευμονίας, της έκθεσης σε ορισμένες τοξίνες, τραύματος στο θωρακικό τοίχωμα και την έντονη σωματική άσκηση ή ζουν σε μεγάλα υψόμετρα.
Το πνευμονικό οίδημα που αναπτύσσεται ξαφνικά (οξύ πνευμονικό οίδημα) είναι μια επείγουσα ιατρική κατάσταση που απαιτεί άμεση περίθαλψη. Αν και το πνευμονικό οίδημα μερικές φορές μπορεί να αποδειχθεί μοιραίο, οι πιθανότητες πλήρους ίασης βελτιώνονται, όταν λάβετε άμεση θεραπεία για σε συνδυασμό με θεραπεία για τον υποκείμενο πρόβλημα, το οποίο προκάλεσε εξ’ αρχής την συσσώρευση υγρού στον πνεύμονα.
Πνευμονικό οίδημα: Συμπτώματα
Ανάλογα με την αιτία, τα συμπτώματα του πνευμονικού οιδήματος μπορεί να εμφανιστούν ξαφνικά ή να αναπτυχθούν σταδιακά με την πάροδο του χρόνου.
- Συμπτώματα του οξέος πνευμονικού οιδήματος
- Μεγάλη δύσπνοια, που επιδεινώνεται όταν ξαπλώνετε
- Αίσθημα πνιγμού στην αναπνοή
- Συριγμός ή λαχάνιασμα
- Άγχος
- Βήχας με αφρώδη πτύελα που μπορεί να έχουν και αίμα
- Πόνος στο στήθος, αν το πνευμονικό οίδημα που προκαλείται από καρδιακές παθήσεις
- Ταχυπαλμία και καρδιακή αρρυθμία (αίσθημα παλμών)
Συμπτώματα του χρόνιου πνευμονικού οιδήματος
- Αν έχετε λίγο παραπάνω δύσπνοια από το κανονικό, όταν είστε σωματικά δραστήριοι
- Δυσκολία στην αναπνοή κατά την άσκηση
- Δυσκολία στην αναπνοή όταν είστε ξαπλωμένοι
- Συριγμός
- Αν ξυπνάτε μέσα στη νύχτα με “κομμένη την ανάσα”, συναίσθημα που μπορεί να μειωθεί όταν κάθεστε.
- Απότομη αύξηση του σωματικού βάρους, όταν το πνευμονικό οίδημα αναπτύσσεται ως αποτέλεσμα της συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας. Η αύξηση του σωματικού βάρους είναι από συσσώρευση υγρών στο σώμα, ειδικά στα πόδια.
- Πρήξιμο στα κάτω άκρα
- Κόπωση
Συμπτώματα πνευμονικού οιδήματος από το μεγάλο υψόμετρο
- Δύσπνοια μετά από κόπωση, η οποία εξελίσσεται σε δύσπνοια και κατά την ηρεμία
- Βήχας
- Δυσκολία στο περπάτημα στην ανηφόρα, η οποία εξελίσσεται σε δυσκολία στο περπάτημα και σε επίπεδες επιφάνειες
- Πυρετός
- Βήχας με αφρώδη πτύελα που μπορεί να έχουν και αίμα
- Ταχυπαλμία και καρδιακή αρρυθμία
- Δυσφορία στο στήθος
- Πονοκέφαλοι, οι οποίοι συχνά είναι το πρώτο σύμπτωμα
Η Διάγνωση
Η διάγνωση γίνεται με απλή ακτινογραφία θώρακα στην οποία απεικονίζονται τα χαρακτηριστικά σημεία του πνευμονικού οιδήματος.
Άλλα διαγνωστικά εργαλεία, που χρησιμοποιούνται για να διευκρινισθεί η ακριβής αιτία του πνευμονικού οιδήματος, είναι η μέτρηση του ΒNP (Plasma B-type natriuretic peptide), ενός πρωτεϊνικού δείκτη που αυξάνεται στο αίμα λόγω της διάτασης των διαμερισμάτων της καρδιάς.
Η Θεραπεία
Ανάλογα με την κατάστασή του ασθενούς και την αιτία του πνευμονικού οιδήματος, χορηγούνται ένα ή περισσότερα φάρμακα όπως διουρητικά και βρογχοδιασταλτικά.
Τα διουρητικά είναι φάρμακα εκλογής για όλα σχεδόν τα οιδήματα. Αυξάνουν την ούρηση και έτσι μειώνουν τα υγρά του σώματος. Με αυτό τον τρόπο το σώμα απαλλάσσεται από ένα μεγάλο φορτίο και κυκλοφορεί καλύτερα το αίμα.
Η χορήγηση οξυγόνου είναι άλλο βήμα για τη θεραπεία του πνευμονικού οιδήματος μέσω ειδικής μάσκας ή ρινικής κάνουλας (ένα εύκαμπτο πλαστικό σωλήνα με δύο ανοίγματα που χορηγούν οξυγόνο σε κάθε ρουθούνι).
Στο οξύ πνευμονικό οίδημα υπάρχει άμεσος κίνδυνος, όμως ο ασθενής μπορεί να σωθεί αν δοθεί γρήγορα η ακόλουθη θεραπεία:
Σχεδόν καθιστή θέση του ασθενούς με μαξιλάρια στην πλάτη.
Χορήγηση οξυγόνου με ρινικό σωλήνα, 6-8 λίτρα/ανά λεπτό.
Ενδοφλέβια χορήγηση φουροσεμίδης 40-80 mg, διγοξίνης 0,5 mg (ιδιαίτερα αν υπάρχει ταχυαρυθμία) και μορφίνη 10-20 mg αν δεν υπάρχουν σοβαρές διαταραχές των αερίων αίματος.
Με τη φουροσεμίδη επιδιώκεται η διούρηση και η αποσυμφόρηση των πνευμόνων και με τη διγοξίνη επιδιώκεται η τόνωση της καρδιάς και η καταστολή του αναπνευστικού κέντρου, ώστε οι αναπνοές να γίνουν αραιότερες και βαθύτερες. Η μορφίνη περιορίζει τη φλεβική επιστροφή στου αίματος στους πνεύμονες και ηρεμεί τον ασθενή.
Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί το πνευμονικό οίδημα να αποβεί μοιραίο, ακόμη και αν έχει χορηγηθεί ταχύτατα η θεραπεία. Η έκβαση εξαρτάται από την κατάσταση της καρδιάς και των πνευμόνων καθώς και από την ποσότητα του υγρού στους πνεύμονες.
Πηγή: iatropedia, healthyliving.gr
[ad_2]
Source link
